A Big Hard Sun – WFP

Scroll down

Women on Farms Project

Women on Farms Project (WFP) is een non-gouvernementele organisatie gevestigd in Stellenbosch, Zuid-Afrika. Opgericht in 1994. Huidig directeur van WFP is Colette Solomon, een Zuid-Afrikaanse die al vele jaren het beste van zichzelf geeft. WFP omschrijft zichzelf als een feministische organisatie.

Stellenbosch, en omliggende steden zoals Paarl en Franschhoek, staan bekend om hun Afbeeldingsresultaat voor women on farms projectuitgestrekte wijnlanden. De Zuid-Afrikaanse wijnen zijn wereldberoemd en ook heel erg lekker. De landschappen zijn adembenemend en weinigen die Kaapstad bezoeken kunnen weerstaan aan een dagje wijnproeven. Helaas heeft dit ook een keerzijde. De wijndruiven worden op de wijngaarden geplukt door farmworkers. Dit zijn zwarte mensen die heel hard moeten werken in enorm warme, erbarmelijke omstandigheden voor een hongerloon. De vrouwen zijn vaak de grootste slachtoffers.

De grootste problemen zijn:

  • Heel laag minimumloon, amper 18 Rand per uur of 1,13 euro.
  • Het werk is seizoensgebonden. Veel vrouwen kunnen maar drie maanden op het jaar werken (“casual work”) en zijn de rest van het jaar werkloos.
  • Uithuiszettingen. Veel farmworkers wonen op de wijngaard, in huizen van de boer (eigenaar van de wijngaard). Hij kan farmworkers gewoon uit hun huizen smijten. Farmworkers komen dan in sloppenwijken terecht.
  • Onaangepaste werkplekken. Bv. geen deftige toiletten, geen schaduw plekken.
  • Belachelijke quota. Moeten tot 100 kilo of meer druiven plukken per dag vooraleer ze betaalt zullen worden.
  • Geen aangepast kledij. Krijgen geen bescherming tegen de zon, of tegen de giftige pesticiden.

De pijlers

WFP werkt hard om deze vrouwen te helpen. De organisatie is gestoeld op drie pijlers:

  1. Education
  2. Mobilisation
  3. Action

Als eerste education, ze onderwijzen de farmwomen over hun rechten als werknemers, als vrouwen en gewoon als mensen. Door hen te onderwijzen in deze zaken staan ze veel sterker ten opzichte van de farmer, als hij probeert hen te misdoen. WFP organiseert workshops voor de vrouwen en biedt ondersteuning bij het indienen van klachten en het aanklagen van mensen/organisaties.

Vervolgens mobilisation. Door farmwomen te verenigen ontstaat een groep waarmee men zeker rekening zal moeten houden. De overheid en de farmers kunnen één vrouw negeren, maar wanneer een groep van honderden, misschien wel duizenden zich verenigen achter één doel, dan is dit al veel moeilijker. WFP brengt de vrouwen samen en toont hen hun gezamenlijke doelen. Op deze manier kunnen protesten gehouden worden.

Als laatste taking action. Het effectief uitvoeren van plannen en acties ondernemen die farmers en de overheden dwingen om te luisteren en veranderingen door te voeren. Ook daar helpt WFP bij. Door de farmworkers bij te staan bij het organiseren van actie met logistiek en ideeën. Ze ondersteunen hen bij het opzetten van betogingen, evenementen, etc.

Inhoudelijke werking

Binnen de organisatie werken uitsluitend vrouwen. Elk met hun eigen programma rond een apart thema die belangrijk is binnen de context.

  • Land: hierbij werken ze rond alles wat met land te maken heeft, als er sprake is van uithuiszettingen dan valt dat onder dit programma.
  • Labour: alles omtrent arbeidsrecht. Wanneer het arbeidscontract van een farmworker geschonden wordt, wanneer de werkomstandigheden ondermaats zijn (bv. geen toiletten voor vrouwen, geen beschermde kledij). Dan valt dit hieronder.
  • Health: door de vaak erbarmelijke omstandigheden op de farms, worden de farmworkers al eens ziek. Maar aangezien ze niet zoveel geld hebben gaan ze vaak niet zo snel naar de dokter.
  • Youth: een vrij nieuw programma die zich focust op de jongeren die getroffen worden door de slechte werkomstandigheden (bv. kinderen die 20 kilometer moeten stappen naar school omdat de farmer geen schoolbus wil voorzien).

De directrice van WFP, Colette Solomon, zorgt ervoor dat alles in goede banen loopt.

Stagetaken

Als stagiair heb je in deze organisatie vooral een ondersteunende taak. Bij zowel administratie op kantoor als bij het opzoeken van farmwomen op de farms.

Het is moeilijk om dingen volledig zelfstandig te doen, omdat de meeste farmworkers enkel Afrikaans kennen en omdat het niet veilig is voor ons om alleen naar bepaalde plekken te gaan. Dus als we meegaan naar een farm, of wanneer er een protest is dan houden wij ons vooral aan de zijlijn. Observeren en tijdens een protest foto’s en video’s nemen. Algemeen gewoon steun bieden, nadien kunnen we dan onze persoonlijke input geven. Wat, in bepaalde gevallen, ook al veel helpt.

Wat wel een belangrijke taak is voor een stagiair is: ‘spreading the word’. Proberen, vooral via sociale media, zoveel mogelijk mensen te bereiken en hen bewust maken van de problemen. Want verrassend weinig mensen zijn ervan op de hoogte wat hier gebeurd. Velen lijken te denken dat toen apartheid bij wet werd afgeschaft, alles meteen was opgelost. Dit is niet het geval. Als er iets is wat je leert door mee te lopen binnen deze organisatie is het dat apartheid nog heel erg aanwezig is. Al zij het op een andere manier dan vroeger.

Algemeen is het een zeer interessante stage, de collega’s en de farmwomen die je hier leert kennen zijn geweldige mensen. Ze zorgen ervoor dat je je meteen thuis voelt. Ze willen niets liever dan dat je het leuk hebt en dat je veel dingen bijleert. Je krijgt ook genoeg vrijheid en inspraak in de activiteiten die je wil doen en wat past voor jou. Een heel aangename (werk)omgeving!

Het filmpje hieronder illustreert op een mooie manier de werking en de invloed van Women on Farms Project.

It's only fair to share...Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest