Child begging… Why?

Scroll down

Daar sta je dan, met je mond vol tanden voor dat kind die om geld smeekt. Ik verzeker je, er zijn leukere dingen aan een avondje aan de riverside van Phnom Penh doorbrengen. Ik had er al over gehoord, van kinderbedelaars die bij een toeristische trekpleister om een centje vragen, je een postkaartje of waterfles willen verkopen. Nu vroeg een kindje, ik schat een jaar of 6 oud, om bloemen van haar te kopen terwijl we op een terras van een restaurant zaten. Ze bleef er gewoon staan, ons smekend aan te kijken. Dit voelde heel ongemakkelijk en ik wist niet wat ik moest doen. Ik probeerde haar vriendelijk te bedanken en niets te kopen, omdat ik in enkele reisgidsen had gelezen dat je dit best niet doet. Nu is het een uitstekende gelegenheid om mezelf eens te verdiepen in dit onderwerp.

Na een grondige literatuurstudie over kinderbedelaars, maakte ik een systeemanalyse. Het centrale probleem, nl. ‘kinderbedelaars’, staat in het midden is het knooppunt van verschillende begrippen, oorzaken, gevolgen en factoren. (klik erop om te vergroten)

Uit de literatuurstudie kwam ik tot een belangrijk inzicht: niet alleen opdrachtgevers en mensenhandelaars dwingen kinderen om te bedelen voor hen, maar soms sturen de eigen ouders hun kind de straat op om geld te bedelen om het gezinsinkomen te verhogen.

Je kan je wel voorstellen dat als kinderen gedwongen worden om te bedelen, er een heleboel rechten van het kind geschonden worden. Artikels 32, 35 en 36 gaan vooral over kinderarbeid, uitbuiting, verkoop of handel van kinderen en andere vormen van exploitatie. Deze rechten worden daarmee rechtstreeks geschonden. Maar daarnaast worden er ook een pak rechten onrechtstreeks geschonden:

  • Recht op onderwijs
  • Recht op bescherming tegen mishandeling en verwaarlozing
  • Recht op vrije tijd en ontspanning
  • Recht op bescherming tegen drugsmisbruik en seksuele uitbuiting

Ik vraag me af of er specifieke wetten en regels bestaan in Cambodja die verbieden om kinderen te laten bedelen. Volgens de Cambodian Criminal Code is bedelen door kinderen geen strafbaar feit. Het aanzetten tot bedelen van kinderen is echter wel strafbaar. De handeling van het rechtstreeks aanzetten tot het bedelen van een minderjarige wordt bestraft met een gevangenisstraf van één maand tot één jaar en een boete van 100 000 Riel (= €25) tot 2 000 000 Riel (€500). Artikel 12 van de Criminal Code verbiedt het om een persoon aan te werven voor uitbuiting. Als het hierbij om minderjarigen gaat lopen de straffen op van 15 tot 20 jaar gevangenis. Helaas worden er uit rapporten van de VN geconcludeerd dat er een veel te zwak controlemechanisme heerst in Cambodja.

Volgens cijfers van de Wereldbank leeft 13.5% van de Cambodjanen onder de armoedegrens. Door deze extreme armoede gaan vele mensen bedelen. Zij nemen hun kinderen mee de straat op en zo begint de vicieuze cirkel. Ik las ook dat Cambodjaanse ouders soms vertrekken naar Thailand, in de hoop om daar een beter loon te kunnen verdienen. Als de kinderen geluk hebben, zorgt de familie voor hen, maar vaak blijven de kinderen alleen thuis achter en die worden heel vatbaar voor ronselaars.

Voor jonge kinderen is overleven de belangrijkste zorg van het gezin en daar heeft men soms veel voor over. Kinderen worden tewerkgesteld in de informele sector als landarbeider of vuilnisophaler. Anderen worden gedwongen van hun ouders naar de steden te trekken, waar sommigen belanden in de mensenhandel. In de steden wonen en werken vele van deze kinderen op straat. Ze raken verwikkeld bij geweld, misbruik, prostitutie,…

Om een standaard inkomen te krijgen moet je in Cambodja gaan werken in de formele sector. Daarin werft men enkel mensen aan die een universiteitsdiploma hebben. Als je enkel het middelbaar hebt afgerond, dan maak je geen kans. Vele ouders beslissen daarom om hun kind niet tot het einde te laten studeren, omdat ze daarvoor geen geld hebben. Waarom zouden hun kinderen dan ook hun middelbaar afwerken als dit toch niets opbrengt? Dan kunnen ze evengoed gaan werken of gaan bedelen.

Familie is een heel belangrijk element in het leven van elk kind. Iemands gedrag en houding ten opzichte van de wereld wordt grotendeels bepaald door hoe iemand wordt opgevoed. Bijna elk kind heeft vertrouwen in wat hun familie hen leert. In gezonde situaties hoort dat bij het opgroeien met waarden en normen. In Cambodja bedelen er vaak ook volwassenen. Vanwege hun woonsituatie slagen zulke mensen er vaak niet in om goed voor hun kinderen te zorgen en op hun beurt worden deze kinderen ook bedelaars. Het is een vicieuze cirkel, waar sommige kinderen hun dagen doorbrengen met hun ouders die hen op straat leiden. De overige kinderen bedelen alleen. De straten zijn hun huizen en wat ze het beste kennen.

Voor veel kinderen is bedelen op straat de manier waarop ze zijn opgegroeid. Het is geen gemakkelijk leven, maar ze klagen niet omdat ze niet beter weten. Ze hebben vaak ook niemand tegen wie ze kunnen klagen. Vaak worden jonge meisjes seksueel misbruikt, in ruil voor een klein inkomen. Dit is een manier die ze geleerd hebben om hun familie financieel mee te helpen steunen.

Ben ikzelf één van de oorzaken waardoor kinderen gaan bedelen?

Misschien wel… Op allerlei blogs en in verschillende reisgidsen staat er dat je beter niets koopt van kinderbedelaars. Ondertussen begrijp ik dat als je deze praktijken toch steunt, je het alleen maar meer in de hand werkt en kinderen nog minder de kans krijgen om naar school te gaan. Men raad in reisgidsen ook aan om eerder ngo’s te steunen die inzetten op deze problematiek.

Op het eerste zicht zou je denken dat toeristen een positieve invloed hebben op de economie en de werkgelegenheid. Op vakantie rolt het geld vlotjes: je bezoekt het één en ander, gaat iets drinken en eten, slaapt in een hotel… Helaas uit verschillende bronnen verbeterd de levensstandaard van de Cambodjaanse gezinnen daar niet mee. Verschillende restaurants en hotels worden niet uitgebaat door lokale mensen, maar door buitenlandse investeerders. De salarissen van de lokale werknemers zijn ook niet schitterend, waardoor we weer uitkomen op armoede en ouders die hun kinderen aan het werk willen of laten bedelen.

Kinderen die bedelen of spulletjes verkopen doen dit dus niet zonder reden. Wij als toeristen hebben daar wel een verantwoordelijkheid in, denk ik. Want in landelijke gebieden waar geen enkele toerist komt, wordt er ook helemaal niet gebedeld, ook niet bij de allerarmsten.

Uiteraard weet iedereen dat toeristen vatbaar zijn voor onschuldige kinderoogjes. Maar waarom kopen we dan gewoon geen dingen van volwassen verkopers? Zij werken dan misschien ook wel in de informele sector, maar als we van hen kopen hoeven hun kinderen misschien niet de straat op? Stel je voor dat toeristen niets meer kopen van kinderbedelaars en een extra souvenir kopen bij een volwassen persoon met een kraampje. Kinderen hebben minder succes bij het bedelen en worden overbodig. Ouders verdienen met hun kraampje genoeg geld om hun gezin te onderhouden en kunnen hun kinderen naar school sturen!

It's only fair to share...Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest