Meet Hannelore Tyskens!

Scroll down

Hannelore is geboren en getogen in hartje Leuven. Ze is 37 jaartjes jong en heeft samen met haar partner Kasper er drie pagadders rondlopen van 4, 7 en 9 jaar. Na haar middelbaar besloot ze om Filosofie te studeren waarna ze 1 jaar les gaf. In 2009 startte ze met werken in Rikolto (wat toen nog Vredeseilanden noemde) en werkt hier ondertussen al meer dan 10 jaar. 

Haar eerste functie binnen Rikolto was vrijwilligerscoördinator in de regio Vlaams Brabant waar ze voornamelijk aan fondsenwerving deed en kleinschalige acties rond duurzame voeding organiseerde bij jeugdbewegingen. Het continue directe contact met de vrijwilligers en hen proberen overtuigen voor iets dat ze zelf misschien niet zou doen, was minder haar ding waardoor ze besloot om als coördinator van de campagne op te treden. Hier werkte ze minder rechtstreeks samen met vrijwilligers en dacht ze achter de schermen de campagnes mee uit. Toen ze de kans kreeg om het team van Gert Engelen te vervoegen, die meer inhoudelijke projecten verricht samen met supermarkten, voedingsbedrijven en burgers, nam ze die opportuniteit maar al te graag aan.  Sinds één jaar is ze ook verantwoordelijke van de legaten.

Verantwoordelijke legaten & contactpersoon Ik ben meer dan mijn kassaticket

Toen ik Hannelore voor de eerste keer ontmoette, was ik opgelucht te zien dat ze zelf eigenlijk geen ‘die hard groene rakker’ was. Toen ze begon te werken in Rikolto had ze eigenlijk zelf nog niet veel interesse in duurzame voeding. Wat ze wel had was de wens om via haar job iets positief te doen voor de wereld en hierin paste werken bij Rikolto natuurlijk perfect. Dankzij de fondsenwerving leerde ze stap per stap ontwikkelingssamenwerking beter kennen. Vroeger was Hannelore iemand die een beetje ‘rebels’ was en maar al te graag via protesten inging tegen alles wat er mis was in de maatschappij. Door te werken binnen Rikolto is deze visie stapsgewijs verandert. Het is namelijk allemaal een pak complexer dan je eerst zou denken. Haar visie is dan ook dat te ‘ecologisch’ zijn en dit actief uitdragen vaak het omgekeerde effect heeft dan je tracht te bereiken. Zo heeft ze gemerkt dat haar omgeving veel gemakkelijker interesse toont in duurzame voeding als ze dit presenteert op een ‘menselijke’ manier, een manier waarbij je empathie toont dat het inderdaad niet eenvoudig is en dat je er zelf ook regelmatig mee sukkelt. Volgens Hannelore zijn die extremere activisten echter ook wel nodig om verandering teweeg te brengen maar zichzelf zo zien of gedragen past niet binnen haar leven.

“Ik wil qua eetpatroon gelijken op mijn broer en zus maar toch kleine aanpassingen invoeren om mensen te inspireren maar geen schuldgevoel geven.”

Dat het niet altijd gemakkelijk is om te werken binnen de duurzaamheidswereld kan Hannelore beamen. De resultaten van je werk laten soms lang op zich wachten en je wordt continue om de oren geslagen met nieuwe data over hoe slecht het wel niet gaat met de wereld. Gelukkig heeft Hannelore doorheen de tijd geleerd om dit te relativeren. Als het nu allemaal even minder gaat en wat tegenzit dan focust ze zich op haar gezin, familie en vrienden. Zeker haar kindjes helpen enorm om rust te vinden in haar hoofd.

Voor Hannelore is genieten van de kleine dingen in het leven erg belangrijk. Haar beide ouders zijn vroeg gestorven waardoor ze het belang van familie / vrienden extra beseft. Tijd spenderen met hen is dan ook erg belangrijk voor haar. Ze hoeft geen groot huis te hebben, verre reizen te maken of van alles te zien. Voor haar is het vooral belangrijk dat de mensen rondom haar zich goed voelen en hiervoor moet je niet perse grootse dingen doen.

Als Hannelore één iets zou willen meegeven aan de toekomstige generaties dan is het dit:

“Wees mild, voor jezelf en voor anderen en blijf wie je bent.”

It's only fair to share...Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest