Mijn eerste ervaringen in Lakeside en Vrygrond

Scroll down

Maandag 29 januari stond Yvette Hardie, director van Assitej SA waar ik stage loop en mijn stagebegeleidster, me op te wachten met een kartonnen bordje waarop mijn naam te lezen was. Na een korte ontmoeting stapten we in haar auto waarbij het wennen was aan het feit dat ik aan de linkerkant van de wagen diende in te stappen. In de wagen babbelden we wat over hoe ik op mijn stageplaats zou geraken, welk uur ik diende aanwezig te zijn, of ik mijn pc moest meebrengen, etc. Onderweg doken wijken op met krakkemikkige huizen met golfplaten daken en afval die overal verspreid was. Ik realiseerde me ‘dit zijn de townships’. De eerste confrontatie met schrijnende armoede was een schok. Het contrast met andere wijken vol witte villa’s is enorm. Yvette bracht me tot bij mijn nieuwe verblijfplaats voor de komende vier maand ‘Licoln Road 22, Lakeside’, een huis in een wijk met allemaal grote witte huizen omringd met hekken met pinnen en prikkeldraad.

Licoln Road 22, Lakeside

Woensdag 1 februari, tijd voor de eerste stage dag. Ik maakte een prachtige wandeling naar het huis van Yvette langs een adembenemend recreatiepark om mee te rijden naar Vrygrond, de plaats waar de organisatie waar ik stage loop, gevestigd is. Vrygrond is de oudste en één van de armste townships van de Western Cape. Een beklemmend gevoel overweldigde me. Assitej SA is gevestigd in een betonnen gebouw recht tegenover de lagere school, in het midden van de township. Ik heb nog niet de kans gehad om in de township rond te lopen, maar normaal mag ik vanaf 20 februari naar de school om workshops aan de kinderen te geven. Het grote contrast tussen het werken in de sloppenwijk en het wonen in de rijke blanke buurt is erg confronterend en stemt tot nadenken.

16492236_1670694919612887_1245895932_o.jpg

Anne en Lauren zijn mijn twee Zuid-Afrikaanse huisgenoten en nemen me mee op allerlei uitstapjes. Op 3 februari trokken we een weekendje naar Clanwilliam, een stadje 2u en een half rijden van Lakeside, waar een vriend van Lauren woont. Na een dagje zwemmen bij de Clanwilliam Dam, genoot ik van mijn eerste braai en Zuid-Afrikaans bier en wijn. De diepe avondgesprekken lieten me beseffen met welke problematieken Zuid-Afrikanen te kampen hebben en welke vooroordelen er leven. Het beroofd worden, huiselijk geweld dat bijna in elk gezin aanwezig is, geen elektriciteit hebben voor bepaalde perioden, het constante watertekort, het zich niet veilig voelen op straat. Ook het niet
racistisch zijn, maar toch een bepaalde oplettendheid hebben tegenover de zwarte bevolking kwam naar voor.

Als ik over straat loop, in de winkels ga, valt het me op dat apartheid niet echt voorbij is. Er is een zekere vriendelijkheid tussen de mensen, maar je voelt een bepaalde gespannenheid. Je merkt dat de ‘minderwaardige’ jobs uitgevoerd worden door kleurlingen of zwarten.

16523903_1670697249612654_627618883_o.jpg

Vrijdag 10 februari had ik afgesproken met Enya Yde in Cape Town. Ik nam de trein met een kleine angst aangezien mijn huisbazin en stagebegeleidster me erop gewezen hadden extra voorzichtig te zijn en enkel overdag met de trein te reizen. Ik stapte na het kopen van een eerste klas ticket de ietwat bouwvallige trein op. Door het feit dat ik er zo op gewezen was voorzichtig te zijn, voelde ik me ongemakkelijk, ook al was dat later gezien voor niets nodig. Aangekomen in Cape Town, had ik een zalig weekend met Enya. We sliepen in Backpackers hostel, aten Italiaans, bezochten Bo-Kaap, district Six en beklommen Lionshead. Cape Town is een drukke stad. Het aantal daklozen is ontelbaar. Ook in deze stad is het onderscheid tussen arm en rijk overduidelijk. Het onwennige gevoel wanneer iemand om de 5 minuten om geld of eten komt vragen, was confronterend. Op de terugreis met de trein was ik meer op mijn gemak, genietend van het mooie uitzicht. Het is dus volgens mij belangrijk om op je hoede te zijn voor diefstal, maar niet argwanend te zijn.

16593651_1670697156279330_1688247561_o.jpg

Ik ben nu enkel omringd geweest door de blanke Zuid-Afrikanen en zou graag iemand leren kennen van de zwarte bevolking om zijn of haar bevindingen, ervaringen te ontdekken. Maar tot nu toe heb ik nog geen manier gevonden om dit te doen en ik vraag me af of ik de kans ga krijgen om iemand op deze manier te leren kennen.

It's only fair to share...Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest